unknownworld

bye -bye for now

2006-11-10T01:58:00.000-08:00

ON BLOG LEAVE!

in God's loving arms

2006-08-19T06:05:00.000-07:00

i have many dreams, i have many likes, i have many goals and i want all these granted at the same time--am i not demanding??yes i am.all of us are demanding.i can wait,can you wait?do you have enough patience?trust?faith?God cannot grant these things back all at the same time.the right time will soon come,the time when we need it the most.let's not blame Him for delaying our wants...later the answer to our questions will be impending.prayers are really effective,dont stop praying cause He will not stop listening......

emotional distress...

2006-08-02T02:11:00.000-07:00

GOD....nagself-pity na nman ako.pero this time hndi ko na tlga kaya, naiyak ako ng sobra.pumunta ko sa gf ko and umiyak ako ng umiyak na parang baby.hndi ko alam kung ano ang dahilan pero sa tingin ko na overdose lang ako...imagine taking 2000 mg of medicinal tablets sa loob lamang ng dalawang oras.pero ok na rin ung iyak ko kasi lumabas lahat ng mga problems ko....sana ok na ko ngaun.

first timers....

2006-07-07T15:53:00.000-07:00

first time sa college...first time maging independent.first time mag nightlife.first time sa baywalk.first time magpahenna.first time magkabarkada ng banda.first time.

its our first time to have a night life,first time experiencing the cold winds from the manila bay.its fun.i am with my up,chinese and ust friends.nagbar hopping kami but we refuse to go to bars na mahal kasi konti lang money nmin.YAKITORI DORI is the perfect place for practical people,good food and nice band as well.im hoping that this wont be the last for i want to enjoy life and be with my friends.

....depression

2006-06-29T01:48:00.000-07:00

Depression (psychology), mental illness in which a person experiences deep, unshakable sadness and diminished interest in nearly all activities. People also use the term depression to describe the temporary sadness, loneliness, or blues that everyone feels from time to time. In contrast to normal sadness, severe depression, also called major depression, can dramatically impair a person’s ability to function in social situations and at work. People with major depression often have feelings of despair, hopelessness, and worthlessness, as well as thoughts of committing suicide.-by http://encarta.msn.com/encyclopedia_761578989/Depression_(psychology).html

de·pres·sion [ di présh'n ] (plural de·pres·sions)
noun

Definition:

1. sadness: a state of unhappiness and hopelessness

2. psychiatric disorder: a psychiatric disorder showing symptoms such as persistent feelings of hopelessness, dejection, poor concentration, lack of energy, inability to sleep, and, sometimes, suicidal tendencies-by http://encarta.msn.com/dictionary_1861603873/depression.html

depresyon-para sa akin ito ang oras na kailangan ko na talagang pumunta sa simbahan at twagan ang gf sabay papuntahin sa tabi ko....

im so depressed...why???
there are many reasons and i dont want to elaborate all.i just want to be with my friends and enjoy my life with them.i need someone to hold on to for cant take this anymore...i am continuously seeking for answers.i hope to find them soon, so that my old self will be back again.im not normal anymore...please help me and join me in my prayers.help me please..

help me now before its too late...

problem sets,assignments,term papers,research,dance...etc

2006-06-25T07:07:00.000-07:00

hell...grabe.its been 2 weeks na since the start of school.2 weeks pa lang tambak na ang mga tomasino.tambak kami in everything;assignments,early projects,quizzes and endless cheers for our athletes sa incoming UAAP season.enjoy but tiring.nkakatamad especially sa theology class nmin(im always sleepy).malamig sa loob ng classroom and its a cozy place for students.....nkakaantok nga lang.well thats college life...im coping with the changes.sana mkarecover din ako.

my first week

2006-06-17T05:44:00.000-07:00

fun.hirap grabe.college is really a tough phase in a student's life.we need to study harder.masaya pero mahirap.i hope na matapos ko ung course ko kasi un ung gusto ko tlaga.

monday

im aghast.nagulat ako dahil hndi expected ang pagluwas.hndi pa ready ang things ko.i am not ready for college life yet but i must be ready for i will be facing a new life.

tuesday

sa bhay ng gf ko ako natulog.im preparing my things.im planning to transfer the next day.

wednesday

first day of classes.ngastart na ang class sa ust but i think wlang umattend sa hnanda nilang mass cause its raining.my classmates went to the mall.

thursday

its my day.i gather friends in a snap.friendly kasi ako.
my friends are...
anna
vina
timothy
paco
benjamin
rani
mhaan
meg
marcus
loys
chie
and many more

friday

bags are free.yeahboi!!ust body bag....go uste.nsa medicine building kami.kami yata ang 3rd sa least population.pero enjoy ang bonding with my new barkada.xempre mis ko na rin friends ko.

haaaaay.
my first week.i want to have more friends.

they are gone...

2006-06-11T07:11:00.000-07:00

bkit niyo nman ako iniwan.hndi pa ako makaalis dahil wla pa akong pera.gnun...wla pa akong pera.im all alone.ingat sana kayo dyan sa mga lugar niyo.i will always be here to support you all.kitakits mga mhal kong kapatid.....love you all

true friends...

2006-06-08T06:04:00.000-07:00

meron akong mga kaibigan
merong mga close
may mga feeling close din
may mga maaamo
may mga cute(xempre katulad ko)
may mga matatalino(mawawala ba yun)
may mga magaganda at gwapo(joke lang)
may mga plastik(konti lang)
may mga maiingay(where i belong)
may mga tahimik(ivy kaw ba yan?)
may mga rich(plinky mae)
may mga matakaw(may aamin ba?)
may mga bahog(naku dami!!!!)
may mga matitino din!!!
may mga moody
meron din nmang always happy

dami kong kaibigan....
ibat-ibang uri ng tao...ibat-ibang buhay...ibat-ibang pinagdaraanan.pero pag kasama nila ako isa lang ang nararamdaman ko....mga kaibigan ko sila na parte ng BUHAY ko!!!1hahahah.thats whats friends ares fors diba???(is my grammar is correct??).ang dami ko pang gustong maging kaibigan...

yung mga adik
mga tambay
mga ulul
mga may sira sa ulo
mga mabaho
mga prosti
mga palaboy
mga sniper
mga killer
mga holdapper
mga kidnapper
mga rapist
mga magnanakaw
mga pulis
presidente...mayor
governor
congressman
representative
senator....
mga kurakot....
mga mambabatas...
mga mambubulsa ng kaban ng bayan....

gusto ko silang maging kaibigan dahil sasabihin ko ang problema ng ating bayan....hahahah.mahaba-habang talakayan ito...sa dami ng problema ng mga pilipino.

ang sarap magkaroon ng kaibigan....dadamayan ka hanggang sa huli...sasamahan ka sa asim,tamis,pait,anghang at sarap ng buhay...karamay sa lahat ng uri ng panahon at gagabay sa iyo hanggang sa lugar na gusto mong marating....marami akong kaibigan....pero konti lang ang totoo..thank you sa mga kaibigan ko na nagbabasa ngayon ng mga nakasulat dito.mahal ko kayong lahat...sana walang kalimutan dahil kahit kelan hndi ako magbabago lapitan mo lang ako at...........pupunta ko dyan(may dalawang kondisyon sa pagpunta ko....dapat may pagkain at cr)hahahahahh.mhal ko kayo thank you for all the efforts you have made(is my grammar is correct???)

kaibigan......ikaw????
gusto mo bang maging kaibigan ko.....
welcome ka....
basta tanggap mo kung sino ako.....

new image of my new world.

2006-06-02T06:31:00.000-07:00

Thank God julie is around.without her this template is not possible.thanks my friend.

to all bloggers,welcome to my world,welcome to my new life.you are always welcome here.this is the metamorphosis that i have been waiting.it is the right time to change.new image of my old self.

ryan (versus) LOVES lyn

2006-05-30T20:51:00.000-07:00

Its been 2 years and 6 months….na magulo….maingay…eskandaloso…mabaho…ang buhay ko dahil sa kanya.Dahil sa kanya malaki to….’tong mga lecheng eyebags na pilit kong pinapaputi para di nila mahalata ang mga sleepless nights na iniisip k syajoke lang to!!!,pampalubag-loob kay lyn)ang hirap magmahal pero masarap….minsan nakakainis pero madalas enjoy(june-july).alam niyo nman cguro ang ugali ng baby ko!!!!grabe….napakaselosa!!!!pati mga friends ko pinagseselosan pa….gusto mo bang makakita ng istorya ng dalawang magkaibang tao(ui tao pla kami)na magkaiba ng tadhana pero pinag-isa ng pag-ibig…hahahaha corny!!!eto na…..

1st year

unang taon ko sa highschool…later malalaman ko na unang taon ko rin plang magkakarelasyon.kaklase ko nun si ivigel(pinsan ng baby ko) at sa kanya ko nalaman na may gusto sken ate niya???(gosh!!!my nagkagusto na sken???).pilit ko syang tinanong nun, sabi nya “hndi dito nag-aaral yun!!!” sabi ko naman “owss”.paglumalabas ako ng skul napapadaan ako dun sa tindahan yata nila Kristine basta dun sa labas tapos tinutukso ko ng mga kaklase nya…(st. Philip) sa pangalan na lyn????sabi ko sa sarili ko kung sino ung lyn kala ko dati sya si Kristine...sabi ko jackpot to,gnda ng nagkagusto skin!!!!hahahaha.kasali ako sa declamation nun tpos hndi ko alam na ung kaharap kong babae na pinagdedeclaiman ko ay ang totoong lyn!!!(kaya pla uuuuuyyyy ng uyyyyy ang stt. Phlip nun!!!).then pinakilala na ko sa kanya formally,natakot ako bigla!!!(sabi ko mas lalaki pa yta to skin eh!!!)hahahahah.parang ang sungit sungit at handing bumugbog ng kahit sino…yan si lyn(kinatatakutan,iniiwasan ng mga babae dahil sa angking talento na magmura at mlakas!!!grabe sobrang lakas…ng boses!!!my nkita na ako na tatapat sa bunganga ko!!!).pinapunta niya ko minsan sa library kasama ung mga friends niya alam niyo ban a tinakbuhan ko si lyn nun kasi nhihiya ako!!!tpos nabalitaan ko kay ivy na umiyak pla siya(grabe ang babaw ha).one day nalaman ko na kami na pala(September 2).matagal din kami nun kami pero hndi naguusap hndi magkadikit sa isat-isa hndi as in hndi tlga!!!!march 10’nung nkipagbreak sya sken!1hndi ako badtrip nun eh….sabi ko sa sarili ko wla akong pakialam….hindi ko alam na itong babae pla na to ang babago skin….ang papakialaman ko pagdating ng araw…sna nalaman ko na darating sya sa buhay ko para nakapaghanda ako ng maaga!....

2nd year

ikalawang taon ko sa high school..ikalawang taon din sa yugto ng aming kwento ng babaeng pinakamamahal ko!!!(babae ba si lyn?).ang saya maging st. ann!!!hndi ako nging st.ignatius(kainis!!!)ayaw tlga ni mam abby sken!!!ok lang.sa section ko nkabuo ako ng isang pagkakaibigan(mga panahon na hndi ako kasama sa wakadu)sila Sheila,cheung,membeng,aizel,chrishelle,mushni,baby china!!! At marami pang iba.dito ko natutong mag cut ng mga classes ko at magpalusot sa P.O.D……masaya ang second year.madalas kong nkikita si lyn sa second floor pero hndi nya ko pinapansin!!!(deadma sya sa ka-cutean ko!!!kunwari pa pero kilig to death ang drama niya!!!).kaibigan pla n lyn ang mga kaibigan ko at dun kami nagkasama ulit.tandang tanda ko pa nung sinamahan ko siya sa pepe at pilar pra bumili yta ng manila paper????(Christ the king nun)…the next day kami na ulit!!!!(ang bilis ng pangyayari)hehehbuti na lang andyan sya….kung nung first yir ay naiilang ako sa kanya ngayon ok na!!!nag-uusap na kami lagi nagsasama nagbobonding!!!!hyahahah.kasama na nmin siyang nagcucutting nun!!!(grabe alam niyo ba na nkarecord kay romelyn lhat yun!!!si romelyn kasi ang aming class beadle!!!grabe higpit niya!!!).one day pumunta kami saw alter kasama sila dotdot….iniwan ko siya dahil sobrang taeng-tae na ko nun!!!buti na lang umabot sa bahay….nabalitaan ko kinabukasan na umiyak na nman siya…..pero magkasama kami(parang wlang nangyari!!!).marami pa kaming conflicts nun na hndi na kakayanin ng Microsoft pag sinulat ko pa!!!kaya dadako na tyo sa ikatlong taon ko sa highschool at unang taon na nabuo ko kasama ang taong mahal ko….syempre si lyn un!!!!.

3rd year

yep!!!!napabilang ako sa pilot section….3rd year st. francis.alam niyo ban a may duda sken si lyn nung bakasyon!!!sabi kasi sa kanya ni cheung na may gf akong iba(sino na nman ang magkakamali?).kaya kala ko break na kami hndi pa pla nag sorry sya nung election….dapat escort ako eh!!!ayun nagsasama na nman kami!!!buti nman masay na kami ngayon…..alam niyo ban a kami ang unang couples sa st. francis…nagsunuran na rin nung taon na un sina Julie at john,john paul at ivs.hahaha.pero kami pa rin ang una.1st anniversary nmin nun pero wla ako dahil sa praktis ng madicsa(2nd nga pla kami nun!!!)pero kinontrata ko si ate jaja na magbalita(courtesy of elvi and cierra) yata at ate ronalie na tumula para sa kanya(ako gumawa yata nun!!).how sweet pero mas masaya kung nndun ak diba.may gift ako na bouquet nun at kwintas na 925 yata.hahahah.ginastos ko ang matagal ko nang ipon.nagbobonding na rin kami ni lyn nun mga panahon na un.unti-unti nang natanggap ng mga frends ko ang relasyon nmin dahil naksama nila si lyn…..mabait nman daw pala(kasi laging first impression kay lyn na masungit sya).pero kahit ano ang comments nila ok lang mahal ko girlfriend ko eh.wlang makapagpapabago nun…..hahaha.ayan wla kasi maxadong ngyari nung third yir kaya dumako na tyo sa ikaapat na taon ko sa highschool.

4th year

Pilot ulit ako!!!!!hahahahah grabe.4th year st. Raphael…ang section na pinapangarap ng lahat hndi dahil sa ito ang pilot kundi dahil sa camaraderie na mabubuo mo dito.masaya…para lang kming pumapasok sa isang tahanan na may isang nanay na tumutulong smin.may mga kapatid ako na handing sumuporta skin(mahal ko kayo!!!as in sobrang mahal).lalong nagging mas mlakas ang relationship nmin ng gf ko,tumibay kami pero minsan di parin maiiwasan ang selosan…haha pinagseselosan ni lyn ang isa kong kaibigan alam niyo ba kung sino yun???/heheheheh si **** hahahah.kilala niyo na ba???pero para sa akin dapat wla syang pagselosan….loyal kasi ako!!!!ako lang ha!!!.close na kami sa isat-isa hndi na nagkakailangan at nagsasabihan na ng mga sekreto…gnun tlga matagl na kami eh.dahil siguro sa kaclosesan nmin ay…nauso ang no PDA(pero nauna tlga nun sila lalu at jennylou!!!)kaya bawal na raw magclose contact ang mga boys sa girls.syempre kami pa ni lyn hndi na nman namin sinunod ung batas na yun.hahaha.kulet tlga nmin noh!!!ayan malapit na an gaming second anniv…..nung second anniversary nmin hndi maxadong mgastos.dahil bmili lang kami ng parehng singsing para sa amin….alam nio ba na muntik na kami ni bea faye na manakawan nun…uso kasi ang budoy-budoy gang!!!!titingnan ka lang sa mata at hndi mo na alam ang mga gagawin mo.bibigay mo na ang lahat.lahat na wag lang ung singsing nmin!!!!nagpasama pa nga ako kay jeramy nun pra makuha lang ung singsing nmin ng mahal ko…..ayan mlapit na tyo sa end….kainis pero alam ko na hndi pa un ang end dahil nagpapatuloy pa ang kwento nmin.graduation na at nababahala na ako sa college nmin….pero alam ko na makakasurvive pa rin kami ng baby ko….

Marami na kaming pinagdaanan…marami ng pinagsamahan…marami ng luhang pumatak….marami na rin ang mga ngiti na naibigay nmin sa isat-isa.hndi ko man naisulat ang lahat ng nilalaman ng chamber sa left chest ko (na dahil kay lyn ay nalamn ko na puso pla)sana ay nagbigay sa inyo ng ngiti….sa lahat ng ingay,murahan(lambingan daw nmin!!!)hnding hndi ko pinagsisihan na nakilala ko ang maingay,bungangera,palaaway na si lyn na magbibigay ng kulay sa mundo kong madilim.lumkad ka umikot ka,o di kaya’y maglakbay……makakita ka sana ng para syo…magmamahal ng totoo at mgiging parte ng buhay mo...tulad ko isang simpleng tao na nkakita ng kasiyahn sa simpleng babae na dumating sa buhay ko…..hahah saya ng love story noh….

Next time kaw nman magbahagi ng sarili mong love story….aasakan ko yan.=)

problems....

2006-05-26T05:26:00.000-07:00

problems are normal....
they are trials given by our lord to test our faith..
they are present to make us strong..

ang mga problema ay parte ng ating buhay.kailangan nating tanggapin ang mga problema.minsan narealize ko na kung walang problema sa mundo hndi natin madidistinguish kung ano ang mahirap at madali.hndi rin lilitaw ang mga taong mababait kung walng problem diba?

marami akong problema ngayon at gusto kong tulungan mo ako?kaya mo ba akong tulungan ngayon?

minsan kasi hindi na kinakaya ng isang tao ang isang problema.humahantong ito sa pagpapakamatay na walang patutunguhan...may mga umuusbong na kriminal dahil sa problema sa pera.bakit kaya may mga taong hindi kinakaya ang problema.

buti na lang ako kaya ko ang mga prblema ko.....

dial up again....

2006-05-25T00:47:00.000-07:00

yah...bagong internet card na nman!!!!instanet 20 hrs. with free unli access.
matagal tagal na rin akong nawalan ng internet card kaya nag net direct na lang ako mahal nga eh...ngayon my bago na akong card...no limits hanggang pasukan.hahahah.

bagong monitor...

2006-05-24T05:10:00.000-07:00

oh my gosh!!!dumating na ung bagong monitor namin samsung lang sya.....ang laki grabe...ang sakit sa mata kakainis nga eh kasi wlang cover.un lang

the mom who lived....

2006-05-14T04:46:00.000-07:00

....napakahaba na ng pnahon ng tyo'y namalagi sa mundo
....matagal na panahon na rin ang lumipas nung tyo'y nagkaisip
mahirap maging isang ina.....
mahirap pero andyan sila....
mahirap pero kinakaya nila.....
mahirap pero.....
sa lahat ng mga ina....
gusto kong ipaalam sa inyo na kayo ang dahilan
kung bkit kmi nndito...

no words can express our sincere love and gratitude for our moms
HAPPY MOM'S DAY

neon

2006-05-07T21:44:00.000-07:00

neon
bright color
life
my life isnt bright
colorful???
my life isnt colorful
happy
am i happy????

Your smile is gently freezing
The snow throws it away
You're the laughter in my silence
The cold that keeps me awake
Green towel is soft spoken
With thoughts you never knew
Coz the lies and empty promises
I blew them all in hue

How does it feel?
How is it that i cant feel?
Cos i, i need to know

Coz i, i know i can never be enough
To replace your whatever
And i, i think it's shiny and blue
Like a dance that's see-thru
Cos i, i know i can never be enough
To replace your whatever
Now everything is silent
And everything is still without you near

Everything about you
The world was something new
And i was there in the open
Well, just to be with you
But everytime i see the shelter
And everytime i walk away
You're the laughter in my silence
The cold that fuels my day

How does it feel?
How is it that i cant feel?
Cos i, i need to know...

Coz i, i know i can never be enough
To replace your whatever
And i, i think it's shiny and blue
Like a dance that's see-thru
Cos i, i know i can never be enough
To replace your whatever
Now everything is silent
And everything is still without you near

And everytime i see you passing by
I'll just stay here waiting for you
And i will talk to myself on a lazy sunday afternoon
And i'll still sing that prayer for you
I'll be a little bit kind enough for me
While i try to be so perfect, you'll see that
And nothing can compare to whatever lies out there.

There's no one here...
There's no one here...
There's no one here...
There's no one...

are you here for me????????
PLS BE WITH ME........

....dragonfly

2006-05-07T21:36:00.000-07:00

maybe im a little addicted
maybe i just cant get out of this!!!!

gusto ko nang makawala dito sa dilim....

free your mind dont let me down
we'll find a way to make it go away

sana mawala na siya!!! di ko na kaya....ayoko na

i went ahead without direction
a form of semi-self mutilation....
dragonfly collides with truth....

gusto ko ng katotohanan....maibibigay mo ba ang katotohanan sa akin????

why cant you see me like is see you
cant you feel me like i feel you......

ayoko ng mabalot sa lingkot ang aking buhay!!!!!

.....bahay

2006-05-07T21:28:00.000-07:00

ainaku.inaghaw nila ang bahay ko!!!sayang mura pa nman un.may nakuha na nman akong bahay kya lang ang mahal niya talaga.....kelangan ko ng pera!!!!kelangan ko ng makukuhanan ng pera!!!!may pera ka ba??????

UST fever......

2006-04-22T20:34:00.000-07:00

grabe na talga ito as in!!!!!
ang hirap mghanap ng bahay....
ang hirap pumila sa pe!!!
puta....
ang hirap talaga
pero worth it nman...="."=
kasi ang gnda ng sked ko
tuesday lang ang panget!!!!
wla akong break ng tuesday......
mhirap...
mis ko na mga fwends ko......
mis
mis.....UST!!!!!!

...senakulo

2006-04-12T20:58:00.000-07:00

...ang dami kong nkilalang kaibgan.marami sa kanila ang nakaapekto sken ng malaki...masarap kasama ang iba,loko ang iba at may mga deadma lang.ang pagsali ko sa senakulo ay hindi inaasahan...huling linggo na ng ako'y sumali pero hindi ito naging hadlang.masaya ako sa naging resulta ng senakulo....nakapagdulot kami ng ligaya sa mga manonood.....sana mayroon pa.wlang kalimutan mga ka-senakulo!!!!

.....uste

2006-04-05T14:55:00.000-07:00

ang hirap grabe....

asa ka pa!!!!

2006-03-22T05:04:00.000-08:00

mahirap umasa....
masakit.....
matagal....
pero bkit ko ba kailangang
umasa???
bkit ba???
may aasahan ba???
meron pa bang pag-asa.....
sana meron pang natitira...
kahit katiting na pag-asa....
sapagkat dito ako kukuha ng lakas....
para maghintay....
para umasa.....
para maging masaya....
dito....dito...

hindi ko alam kung saan ako patutungo.naliligaw sa pasikut-sikot na daan ng
buhay,nalilito sa bawat pagliko ng panahon....pero san kaya ako dadalhin ng aking pag-asa??
wala pang katiyakan ang aking buhay....wala pang kasiguruhan ang akbo ng aking kwento...wla
pang tiyak na landas ang aking mga paa....pero alam ko na sa landas na tatahakin ko ay
kasama ko ang taong mahal ko.....ang taong nagbigay ng pag-asa sa akin....kasama ko siya..
kasama ko siya....

sa pagpasok ng bagong mundo ng kolehiyo,may mga alinlangan ako sa
aking sarili sapagkat marami pa akong gustong makita....malaman
maranasan.....sana matapos ko na ito...
sana...
sana...

sa konting pag-asa na kaloob sa akin ng buhay...
magagamit ko ito sa pagharap
sa mga hamon na darating sa akin
sa amin
sa atin.....

halika samahan mo ko sa pagtahak ko sa landas na para sa akin....

samahan mo ko sa aking napiling daan..
sasama ka ba????
o iiwan mo na lang ako na
mag-isang tatapos ng ating nasimulan...
sama ka.......

wla na ba???

2006-03-20T05:01:00.000-08:00

sad
ako
bkit
......iniwan
ako
nino
basta....
secret....
matagal
binuo
ito...
pero
nwawala
na....
WAKADU
asan
ka
na????/
mis
kita....
bumalik
ka
na
sken
smen.......

wla na ba???

2006-03-20T05:00:00.000-08:00

lobo???

2006-03-16T14:56:00.000-08:00

ako ay mayrong frend....
lumipad sa langit....
di ko na xa kita.....
naglaho na pla....
sayng lang ang oras
naming pinagsamahan
kung inalagaan sana....
nging masaya pa ako!!!!!!

tapos........

2006-03-16T14:12:00.000-08:00

tapos na....
wla na...
lungkot????
saya....
wkas...
magkikita ulit tyo....
wag ka mag-alala..
san man tayo dalhin ng hangin....
uuwi pa rin tayo sa nkasanayan ntin..
paraiso.....
wlang hanggang kasiyahan....
walang hanggan....
di na tyo maghihiwalay pa....
kaibigan...
wag kang malumbay...
sapagkat pagsubok lamang....
ang hatid sa atin ng langit
upang bigyan tyo ng lakas....
sa pagdating ng umaga...
sana sa inyong pupuntahan..
taglay nio pa rin ang pagkakaibigang...
ating pinagsamahan..
sa ilang buwan ng ating buhay....
nakakilala tayo ng mga taong...
nging parte ng ating makulay at...
masayang buhay.
gusto kong pasalamatan....
kayo na aking mga kapatid...
sa lahat ng saya....
na inyong alay sa akin
sapagkat sa saya na ito....
nkita ko ang isang pangarap
na dadalhin ko sa buong buhay ko
........ang pangarap na
makasama muli KAYO!!!!!

mind games

2006-03-10T14:29:00.000-08:00

Mahilig ako sa mind games. Yun bang labanan ng utak…yung pipilitin mong makuha ang gusto mo nang hindi sinasabi nang derecho. Manipulation sa Ingles. Bakit kamo? Kasi sa pagkakaalam ko, matalino ako. Hindi ako emosyonal na tao. Bato raw ako, sabi nila. Hindi madaling maapektohan ng mga nararamdaman.
Ilang linggo pa lang tayo magkakilala pero suko na talaga ako sa yo. Kala ko isa ka lang tatanga-tangang foreigner. Mali pa la ko. Astig ka. Nakahanap na naman ako ng katapat.

Umuulan noon nang una kitang makilala. Kinakabahan pa nga ako nung una. Pero ilang minuto pa lang tayo nag-uusap, parang palagay na agad ang loob ko sa yo. Mabait ka, nakakatawa, gwapo, at lahat-lahat na. Pero nung una, lokohan lang talaga ang habol ko. Fling, yun lang. Gaguhan lang tayo habang nandito ka. Pag alis mo, kakalimutan na natin ang isa’t-isa. Ayus yon di ba? Tapos sabi pa sa akin ng kaibigan ko, parang gusto mo na raw ako. Ako naman si gaga, naniwala agad. Di bale, sasapukin ko na lang siya pag nagkita kami ulit.

Nung una, project lang talaga ang tingin ko sa yo. Trip-trip lang. Pinagpraktisan ko pa ang mga kaibigan kong lalaki para sa pagpapapansin sa yo. Yung mga kaibigan kong babae naman, tinuruan akong mag-landi. Saan titingin, saan hahawak, saan uupo, dapat mabango ang buhok, dapat mabango ang lip balm, dapat ganun, dapat ganito…lahat ng ng teknik inaral ko. Kaya sa tuwing magkikita tayo, sumasakit ang ulo ko. Pero masaya naman. Sa simula kasi, nakakaaliw pa ang mga kalokohang ganito. Lalandiin kita nang konti, tutulungan kita kunyari sa asayment mo, tutulungan mo rin ako sa asayment ko, tapos lalandiin mo rin ako, magkukwentuhan tayo…ganon. Masarap kang kasama kasi game ka. Palabiro. Kahit kalahati ng mga pinagsasasabi mo ay hindi ko naiintindihan, ayos lang. Kahit madalas baluktot ang English mo, keri lang. Maganda naman ang lips mo. Dun na lang ako tumitingin, habang pinapanalangin na sana halikan mo ko. Ilang araw pa ang lumipas, pakiramdam ko pa rin ay makapangyarihan ako. In-control, ika nga. Kaya mo yan, sabi ko sa sarili ko. Kaya mo siyang paikutin. Konti na lang… Konti nga. Dahil unti-unti na pala akong nauulol sa yo. Pagkagising ko, ikaw; bago matulog, ikaw. Ang bukambibig ko, ikaw. Sa klase, sa byahe, sa telepono, ang ka-text, sa lahat ng bagay, ikaw. Ako ang napaikot mo. Halos lumabnaw ang utak ko dahil puro ikaw ang iniisip ko. Kulang na lang gulpihin ako ng thesis adviser ko kasi blanko raw ang utak ko. Hindi naman blanko…may laman naman. Ikaw nga lang. Eto na nga ang kinakatakutan ko. Nagkagusto ako sa yo. At nakakainis, dahil wala yun sa plano.

Isang malaking kahibangan ang magkagusto sa yo dahil hindi ka naman magtatagal dito. Sa katapusan ng buwan, aalis ka na. Babalik ka na sa pinanggalingan mo. At alam ko yun. Alam din yun ng syota mo. Oo, may syota ka di ba? Hindi mo nga lang sinabi sa kin agad. Hindi kamo kayo seryoso. Bahala na kung ano’ng mangyayari sa hinaharap. Sabi mo, next year hindi mo na siguro siya maaalala. Bakit, sa kin, ayos lang din naman ang ganon a. Sana ako na lang. Lintek na babae yan. Naunahan niya ko. Kasi naman, ang tanga-tanga ko. Di na ko natuto. Alam ko namang hindi ako magaling sa mind games e, laro pa rin ako nang laro. Kaya tuloy sa huli, ako ang palaging talo. Ano ba’ng magagawa ko, e mabait talaga kong bata. Aminin ko man o hindi, mabait ako. At hindi rin ganun katibay ang loob ko pagdating sa mga bagay na ganto. Hindi uubra sa kin ang fling at landian dahil madali akong magkagusto. Nagpupumilit lang akong magpaka-bad girl. Liberated kuno. Kaya sa huli, ako ang nasasaktan. Sayang, sana noong una pa lang hindi na ko umasa. Pesteng buhay to. Wala kasi akong kadala-dala.

adopted

am i wrong????

2006-03-10T14:24:00.000-08:00

Sabi ko na nga ba eh. Nagkamali na naman ako. Sabi ko dati, “This will be for good. Ayoko na talaga.” Nainis ang mga tao sa’kin. Bakit raw ako sumuko. Wala raw akong sense of commitment.

Apat na beses na tayo nagbreak. Lahat yun, dahil sumuko ako. Ako lagi. Kasi sa tingin ko lagi, hindi na ako masaya. At nung huli, sabi ko, “Hindi na 'ko magiging masaya. Hindi na tayo magiging masaya.”

Pa’no ba naman kasi, selos ka ng selos. Sa ibang babae (kahit pa kaibigan ko lang naman talaga), sa iba kong mga commitments, at yung pinakahuli, kasi sumali ako ng org. “Wala ka na nga oras sa’tin, makukuha mo pang magdagdag ng agaw-oras,” sabi mo nga. (Pero syempre English, kasi ingglisera ka.)

Napakadali mo pang magalit. At mamroblema. Konting bagay, palalakihin mo. Pakiramdam ko tuloy lagi, wala akong ginagawang tama. Minsan nga iniisip ko kung mahal mo ba talaga ako. At madalas rin, iniisip ko kung masaya ka pa talaga sa’kin. Kasi pakiramdam ko, andami mong hinihingi.

Mahal naman kita eh. Kaso nga lang, mukhang hindi na talaga tayo magkakasundo. Mukhang ayaw mo na rin naman eh. Sumuko ka na rin naman kasi.

Pero sabi ko nga sa simula nito, “Sabi ko na nga ba eh. Nagkamali na naman ako.”

Oo nga, nagkamali na naman ako. Nakakatawa na noh? Tatlong beses na akong pabalik balik sa’yo. At ngayon, pang-apat na. At as usual, naiinis na naman ang mga tao sa’kin.

Nagkamali ako sa sinabi kong for good na ito. Mali talaga.

At oo nga, tama ang mga nainis sa’kin. Bakit nga ba kasi ako sumuko? Ewan ko ba.

Kasi nga selosa ka? Oo nga, selosa ka masyado. Eh ano naman? Mahal naman kita. Lam mo, natutunan ko na rin tanggapin yun. Nakalimutan ko rin, kaya ka rin pala hindi mapalagay sa mga ginagawa ko ay dahil dalawang beses na rin akong nagkaroon ng issues sa ibang babae. Pangatlo pa yung ngayon. Sorry ha, may mali rin pala ako dun.

Kasi madali kang magalit? Aba, eh ako rin nga pala. Hindi ko na rin nakita na nasisigawan na kita minsan. Kasi masyado ko na iniisip yung mga pagkakamali at reklamo mo dati, inuunahan kita madalas. Sorry talaga. Mali ako dun.

Naalala mo ba, iniisip ko kung mahal mo talaga ako? Ngayon alam ko na, oo. Mahal mo pala talaga ako. Napakabulag ko naman para hindi makita yun. Salamat ha. Salamat at minahal mo ‘ko ng ganito katindi. Salamat, kasi kahit sobrang sinaktan na kita, mahal mo pa rin ako. Salamat at sa pagbalik ko, pinakinggan mo pa rin ako at tinanggap. Salamat talaga.

Nakita ko na talaga. Mahal kita. Pero ngayon, wala nang kaso kaso. Basta mahal kita, tapos.

Sana noon ko pa nakita yun. Sana hindi na kita nasaktan ng sobra sobra, apat na beses pa. Sorry talaga.

Pero lam mo, sigurado na talaga ako. Kakayanin kong harapin lahat kasama ka.

Sana hindi ka susuko sakin. Sana hindi ka susuko sa atin. Kasi ako, hindi na talaga.

Pramis.

adopted

hearthrob evo

2006-03-10T14:08:00.000-08:00

This is a stupid entry, if you're not into stupidity and nonsense stop right now or forever hold your peace. This isn't an attempt to show my witty side, not even an attempt to be plain funny. It's just that the urge to write about something stupid is unbearable that i had to give in.
Through the years, I observed that not a lot of people know the Hcorrect spelling of HEARTTHROB. I'm not judging them, i think it's really confusing. But thanks to these booboos i found inspiration to write something that will satisfy my craving for absurdity.

Hearthrob -- the more common spelling. the synnergy of the words heart and throb. i think among the incorrect spellings, this is the most acceptable and expected. A hearthrob will have to be someone that makes another person's heart throb faster. in fact, it's so fast that the other "t" got lost along the way. (e.g. "Ohmigosh, Bam Aquino's here, he's such a hearthrob! --the girl here is hyperventilating and palpitating at the same time)

Heartrob -- this one's easy, if you're a heartrob, chances are, you get to rob other people's hearts. Though the more correct term would have to be heart robber. heart rob is the word's verb form. (e.g. Bam Aquino heartrobs Eunice's heart.) The occurence of such phenomenon is a heartrobbery.

Heartrub /Heartrubber -- ok, a heartrub is a person who seem to "touch" another person's heart, this thus explains the rubbing motion. It's like the caressing of hearts (tonight i need your sweet caress, hold me in the darkness) But just like the Heartrob, the more correct term is heartrubber. (e.g. i think i'm falling for him, he touches my heart in ways i can never imagine, he heartrubs me.) But then it'll evolve into a whole new word, a heartrubber is someone who possesses quite a flexible heart -- duh, rubber? --. This person claims to be able to love two or more people all at the same time because his/ her heart can extend to them.(e.g. That guy from the basketball team is a player, he is a heartrubber!)

Hurtrob -- for me, this is the most uhmm, emotionally-charged spelling of all. Hurtrob is someone who robs your heart and hurts you in the process. We all encounter a hurtrob at least once in our lives. He can be that childhood sweetheart, that highschool jock, that artsy musician in college or your boss in the office. This guy's Mr. Out-of-my-league. At times, his hurting us and robbing our hearts are unintentional, but since it's a cruel, cruel world, most of the time, it's really intended.

Heartrobe - someone who protects your heart and cares for it. he puts a "robe" around it so it wouldnt be vulnerable. (e.g. I'm not attracted to him, but he's such a heartrobe that i feel safe when im around him.)

That was fun. It just goes to show how easy it is to come up with something with insignificant..

phobia??????

2006-03-10T14:05:00.000-08:00

Fear is an ally. Make friends with fear
-from “A Time To Kill” by John Grisham

How do you make friends with fear? You face them. You have to do something that you’ve been terrified of doing with the faith that you will survive through the ordeal.

At first I was afraid
I was petrified…

That brings us to figuring out the answer to the overrated question: What are you afraid of? In the Lord of the Rings: The Two Towers, Eowyn (Miranda Otto) answered this question beautifully. “I fear neither death nor pain.” What did she fear? “A cage. To stay behind bars until use and old age accept them. And all chance of valor has gone beyond recall or desire.” As things go haywire, you try to run to prevent harm but all you can do is watch and accept the reality that somehow, the world is conspiring to keep you from doing anything to help. Like maybe you weren’t meant to win this battle.

Shane Falco (Keanu Reeves) had a good answer too in “The Replacements.” He said one word: Quicksand. He further explained that it was the feeling that everything was going your way and in a split second, everything goes wrong. Then you do everything you can to get back in the game but the more you struggle, the lower you sink until you can’t breathe. Quicksand. Like somehow, you weren’t meant to win this game.

A lot of my friends are afraid of flying ipis… somehow you can’t kill it no matter how accurate your aim is. It goes on flying across the room and terrorizing you no matter how deadly your slipper is. It threatens to land on you as if it doesn’t matter that the whole house is reeking with the fatal smell of Baygon. Like somehow, this ipis is immortal… you were never meant to kill this ipis.

Do you hear that, Mr. Anderson? It’s the sound of inevitability.” That is what I fear most… the inevitable and my own Agent (later on Mister) Smith saying, “Do you hear that, Ms. Batgirl? It’s the sound of inevitability.” My heart beats faster at the realization, my palms get sweaty and I get panic attacks because in the middle of the process of trying to salvage things, I hear the sound of inevitability. I hyperventilate as I try to do all I physically, mentally and emotionally can to prevent what I know is unavoidable—the kind of fortuitous event that the law defines as “forseen but unavoidable even with the exercise of diligence of a good father of the family.” Like somehow, I’m not supposed to finish this race.

But I grew strong
And I learned how to get along…

Face your fear. Maybe I’m meant to lose this game. Maybe this is not the battle I’m meant to win, not the ipis I’m meant to kill. So until I find what’s meant for me and the universe conspires to help me attain that goal, I have to go through quicksand again, attempt to kill another flying ipis, find another way to escape from the cage and hear Mr. Smith say that it’s the sound of inevitability with the hope that the inevitable is a happy ending.

Oh no not I
I will survive
As long as I know how to love
I know I’ll stay alive…

Fear is a friend. It will help you find your destiny.

What are you afraid of?

UP>???

2006-03-01T22:17:00.000-08:00

masakit....
mahirap....
sayang....
babawi ako.....
kainis......
bakit kaya.....
anio ng plano ng Diyos?
saan kya.,...
gusto kong makasama sila....
sa lugar na masa......
sa Up...
unibersidad ng pangarap
pangarap......
sana....
lilipat di ako diyan......

History of valentine;s day

2006-02-13T04:12:00.000-08:00

The History of Valentine's Day
Every February, across the country, candy, flowers, and gifts are exchanged between loved ones, all in the name of St. Valentine. But who is this mysterious saint and why do we celebrate this holiday? The history of Valentine's Day -- and its patron saint -- is shrouded in mystery. But we do know that February has long been a month of romance. St. Valentine's Day, as we know it today, contains vestiges of both Christian and ancient Roman tradition. So, who was Saint Valentine and how did he become associated with this ancient rite? Today, the Catholic Church recognizes at least three different saints named Valentine or Valentinus, all of whom were martyred.

One legend contends that Valentine was a priest who served during the third century in Rome. When Emperor Claudius II decided that single men made better soldiers than those with wives and families, he outlawed marriage for young men -- his crop of potential soldiers. Valentine, realizing the injustice of the decree, defied Claudius and continued to perform marriages for young lovers in secret. When Valentine's actions were discovered, Claudius ordered that he be put to death.

Other stories suggest that Valentine may have been killed for attempting to help Christians escape harsh Roman prisons where they were often beaten and tortured.

According to one legend, Valentine actually sent the first 'valentine' greeting himself. While in prison, it is believed that Valentine fell in love with a young girl -- who may have been his jailor's daughter -- who visited him during his confinement. Before his death, it is alleged that he wrote her a letter, which he signed 'From your Valentine,' an expression that is still in use today. Although the truth behind the Valentine legends is murky, the stories certainly emphasize his appeal as a sympathetic, heroic, and, most importantly, romantic figure. It's no surprise that by the Middle Ages, Valentine was one of the most popular saints in England and France.

While some believe that Valentine's Day is celebrated in the middle of February to commemorate the anniversary of Valentine's death or burial -- which probably occurred around 270 A.D -- others claim that the Christian church may have decided to celebrate Valentine's feast day in the middle of February in an effort to 'christianize' celebrations of the pagan Lupercalia festival. In ancient Rome, February was the official beginning of spring and was considered a time for purification. Houses were ritually cleansed by sweeping them out and then sprinkling salt and a type of wheat called spelt throughout their interiors. Lupercalia, which began at the ides of February, February 15, was a fertility festival dedicated to Faunus, the Roman god of agriculture, as well as to the Roman founders Romulus and Remus.

To begin the festival, members of the Luperci, an order of Roman priests, would gather at the sacred cave where the infants Romulus and Remus, the founders of Rome, were believed to have been cared for by a she-wolf or lupa. The priests would then sacrifice a goat, for fertility, and a dog, for purification.

The boys then sliced the goat's hide into strips, dipped them in the sacrificial blood and took to the streets, gently slapping both women and fields of crops with the goathide strips. Far from being fearful, Roman women welcomed being touched with the hides because it was believed the strips would make them more fertile in the coming year. Later in the day, according to legend, all the young women in the city would place their names in a big urn. The city's bachelors would then each choose a name out of the urn and become paired for the year with his chosen woman. These matches often ended in marriage. Pope Gelasius declared February 14 St. Valentine's Day around 498 A.D. The Roman 'lottery' system for romantic pairing was deemed un-Christian and outlawed. Later, during the Middle Ages, it was commonly believed in France and England that February 14 was the beginning of birds' mating season, which added to the idea that the middle of February -- Valentine's Day -- should be a day for romance. The oldest known valentine still in existence today was a poem written by Charles, Duke of Orleans to his wife while he was imprisoned in the Tower of London following his capture at the Battle of Agincourt. The greeting, which was written in 1415, is part of the manuscript collection of the British Library in London, England. Several years later, it is believed that King Henry V hired a writer named John Lydgate to compose a valentine note to Catherine of Valois.

In Great Britain, Valentine's Day began to be popularly celebrated around the seventeenth century. By the middle of the eighteenth century, it was common for friends and lovers in all social classes to exchange small tokens of affection or handwritten notes. By the end of the century, printed cards began to replace written letters due to improvements in printing technology. Ready-made cards were an easy way for people to express their emotions in a time when direct expression of one's feelings was discouraged. Cheaper postage rates also contributed to an increase in the popularity of sending Valentine's Day greetings. Americans probably began exchanging hand-made valentines in the early 1700s. In the 1840s, Esther A. Howland began to sell the first mass-produced valentines in America.

According to the Greeting Card Association, an estimated one billion valentine cards are sent each year, making Valentine's Day the second largest card-sending holiday of the year. (An estimated 2.6 billion cards are sent for Christmas.)

Approximately 85 percent of all valentines are purchased by women. In addition to the United States, Valentine's Day is celebrated in Canada, Mexico, the United Kingdom, France, and Australia.

Valentine greetings were popular as far back as the Middle Ages (written Valentine's didn't begin to appear until after 1400), and the oldest known Valentine card is on display at the British Museum. The first commercial Valentine's Day greeting cards produced in the U.S. were created in the 1840s by Esther A. Howland. Howland, known as the Mother of the Valentine, made elaborate creations with real lace, ribbons and colorful pictures known as "scrap".

Fun facts about love

2006-02-13T04:09:00.000-08:00

Love is one of a human being's strongest needs, surpassed only by food and groin-kicking filthy hippies.

Love is like an unquenchable thirst, though it can be temporarily sated with fluids other than water.

The easiest way to tell if someone loves you is to tell them they have a nice ass. If they file a sexual harrassment suit, it's love.

No, I'm NOT a lawyer. Why do you ask?

The best way to show someone you love them is by buying them expensive gifts. The poor are simply unworthy of love.

Michael Moore is, technically, poor.

Love is full of strange, confusing contradictions, and at times makes no sense whatsoever, yet it should not be confused with the UN, since love rarely involves oil-related scandals.

Despite what you may have been taught in school, love is more than just a few cigars and a stained blue dress

Love means never having to say you're sorry, mostly because when you screw up, you will need to make a MUCH longer speech than that.

For best results, include bended-knee grovelling and a lot of diamonds.

I *told* you love wasn't for the poor.

The French are reputed to be experts in love, mostly because it's something they can surrender to.

You never know when love will strike, which makes it similar to terrorists. If you see love, shoot it, just to be safe.

Some people will need Viagra for this.

Some types of love are actually unhealthy. For example, if your love involves handcuffs, ostrich feathers, or spankings, it's fine.

Love is a many-splendored thing, much like the diamond necklace you'll be buying when you screw up.

Again - not for the poor.

Money can't buy happiness, but it CAN buy love. Although I've found that the healthy kind usually costs a little extra.

Love was originally invented by Microsoft, thus explaining its chronic instability.

In a fight between love and Aquaman, love would conquer all, and Aquaman would confess his secret longing for King Neptune.

Long-lasting love can be achieved by filling out the on-line registration form and only using fully licensed versions. In the long run, pirated love will only bring misery, despite requiring fewer diamonds initially.

Story of God

2006-02-13T04:03:00.000-08:00

Shocking Story

Message: If someone had a Gun held in front of your face and asked you if you believe in God,What would you do say no and feel ashamed for the rest of you life? or say yes and die standing up for God?
If you would say no delete this message now. if you would say yes, and stand up for Jesus Christ, please read this and pass on.THIS STORY IS VERY SHOCKING IF YOU HAVE ANY AILMENTS THAT WILL KILL YOU IF YOU ARE SHOCKED STOP READING THIS
Note: this article was printed in a southern newspaper less than a year ago.
Take a deep breath before reading this
There was an atheist couple who had a child. the couple never told their daugter anything about the Lord. one night when the little girl was 5 yrs old, the parents fought with each other and the dad shot the mom, right in front of the child. then the dad shot himself. the little girl wathced it all. she then was sent to a foster home. the foster mother was a Christian and took the chil;d to the church.On the first day of sundat school, the mother told the teacher that the girl never heard of Jesus, and to have patience w/ her. the teacher held up a picture of Jesus and said Does anyone know who this is? the little girl said
I do that's the man who was holding me the night my parents died.
If you believe this little girl is telling the truth that even though she had never heard of Jesus He still heard her the night her parents died, then you will forward this to as many people as you can.
Or you can delete this as if it never touched your heart.
Funny isnt it ? Funny how simple it is for people to trash God and then wonder why the world's going to hell.funny how we believe wha the newspaper say, but question what the bible says.Funny how everyone wants to go to heaven providede they do not have to believe, think,say, or do anything the bible says. (or is it scary?). funny how someone can say i believe in God but still follow satan( wo by the wat also believes in God. Funny how you can send a thousand jokes through email and they spread like wildfire, but when you start sending messages regarding the Lord people think twice about sharing. funny how the lewd crude vulgar and obscene pass freely through cyberspace, but the public discussion of Jesus is suppressed in the school and workplace. funny how when you go to forward this message, you will not send it to many on your adress list because you're not sure what they believe, or what they will think of you for sending it to them. Funny how we can go to church for Christ on sunday, but be an invisible Christian the rest of the week(are you laughing).Funny how i can be more worried about what other people think of me than what God thinks of me (are you thinking). pass this only if you mean it.YES I DO LOVE GOD!!!!!!!!

......wawa

2006-02-11T15:32:00.000-08:00

i wanna walk wawa.....
sing waaaa...
shout ah.......
clap your hands....
until.....
jesus christ....
comes again.....
woooohooooooyeah......

........xet

2006-02-11T15:12:00.000-08:00

kakainis...
tgal ng results....
sa up!!!
pero alam kong inde ako papasa dun......
kakainis...
finals na!!!!!
hirap mag-aral
kakainis...
requirements na nman!!!!!
bwisit...
kakainis...
hirap mag-aral!!!!!!
ok lng.
kakainis....
wla akong natatanggap na testi!!!!
...........xet

pillow

2006-02-11T13:20:00.000-08:00

hug me.....kiss me if you wish
throw me...spunk me.....make sure you wont miss
for i am here to comfort you....
in times that you feel really blue!!!!

oration piece

2006-02-10T14:42:00.000-08:00

Water: The Depth of life
by karla mae gacusana

Deprive me with a drop of water and you wash away my right to live. Provide me a sea of it, and the world will swim its richness…

Young as I am, I know and I appreciate the important things in life. I am thankful that I am alive and that I am able to enjoy life’s fascinating wonders. Sometimes, while I am deep in comforting solace, I cannot help but marvel at everything around me. I look up at the open sky and I feel the gentle warmth touch my face, I watch the trees shed their leaves dancing to the rhythm of the wind. Indeed. I am fortunate to be alive.

With this I stand here today to say this to all of you—water is life. I am thankful for this gift; for without water, where is the life I conquer?

In the same way the seeds need water as they thirst against the sun’s mighty heat. Sprinkle them with bountiful drops, soon after, they shall blossom as beautiful flowers….radiant and lovely.

I am the seed, you are the seed. Sooner or later we shall become flowers. But first, we must face the flames of struggles the world rifles through us…until we bloom our full colors. And I am proud to say that because of water, our basic need, we are empowered to burst forth towards healthy individuals, responsible and active.
How powerful is water? Water can be without the company of humans; but we as humans can only be without water for a few days.

Therefore, the world’s water supply is a precious commodity, necessary for our survival. It gives nourishment to life—we are able to work, breathe and play—to experience the passion of living. Without it, we would die…the earth, supporting millions of vitality, is covered by its life-giving power. The water holds the whole marine life, which serves as the source of the foods we eat. All creatures in the world are largely composed of water, hence, they need it, the way they need the world.

It only arrives at one best conclusion, water is indeed, important. However, no matter how much we know how important water is, do we value its essentiality?

As we advance towards a modern society; its been a long time since I saw the clear blue ocean waves and the awe of its sparkling crystals, since I last drank safe water for a thirsty soul.

Today, numerous junks are thrown upon the silence of its flowing body. Firms are leaking obnoxious chemicals and wastes, contaminating the solace of water’s streams. And if these are ingested, it could cause death—killing millions of lives. The water, greatly affected by this rush of modernization—innocently billows…and hopes of supporting the life of the world—shatter.

Sadly, we are the victims of our own crime. We kill ourselves. We know the fact that polluting the sea would harm no one else but us, yet we continue to do it. Are we trying to fool ourselves? If we continue destroying it, our children may not be able to drink a single drop of water’s richness. Ponder on how many dies each day for this reason. Save them not tomorrow but today!

We deserve safe water to drink and safe water to use. We need to fulfill our duty, to take good care of the precious role it plays for the humanity. We are responsible forever, for preserving our life, our water. For everybody’s sake I must fulfill this duty.

I am one of the youth, I am tomorrow’s hope. At this moment, I instill in myself the commitment of preserving and conserving water. I call you to be in one with me…

You preserve water; I preserve water. From now on, bear with me. We can never allow a single drop to be wasted! We are not to abuse its importance imprudently; we are to conserve its remaining brilliance. Where is our conscience, our honor? As concerned individuals, we must protect our water; we must save it from its dying condition. We will work together to provide the generations to come a clean water they could use; we will provide ourselves with the same, if we will mold tomorrow as not as the same as today, I speak for the youth, hear our plea. The heavens are crying upon seeing the ruthless effects we have done to the environment for the past few years. All of us need water—clean, safe and sufficient. Be saved, act now. The country needs healthy Filipinos who will build the Philippines, the new and improved Philippines!

And let my children witness the blueness of water’s solace. If all of us would value this precious gift bestowed on humanity, we would all survive, with flying colors. Water, indeed, has taken a big role in the leap of man’s vitality. We should be thankful for every drop it gives, for it holds millions of life. Every pint, every drip….every purpose the water is used for is very valuable. So now, more than ever, I thank the lord almighty, who has blessed us with this life. And I thank him for the water he created…….

Water is my life, water is your life. How far ca we go? Down to the depth of life’s eternity. Swim its deepness and never let the waves of selfishness drown us…

Deprive me with a drop of water and you wash away my right to live, provide me a sea of it and the world will swim its richness.

I will say this over and over again…until they mark on your mind and it will be remembered… forever.

yes!!!!!!!

2006-01-27T15:17:00.000-08:00

i passsed ust!!!!!
hindi ko na hihintayin results ng UP
hehehehehe...
pumasa ko sa isa sa
pinakamahirap a course
yehey!!!!!!
gudluk na lng sken......
sana mka survive ako dun!!!!
WALA KAMING PERA!!!!
.....sabi nila bka daw di ako
makapag college.....sh**!!!
gusto ko yatang mag-aral
basta mag-aaral akong mabuti!!!
..........UST rules!!!!

birthday.....

2006-01-21T15:45:00.000-08:00

maraming handa....
may bago.........
masaya......
yan ang birthday...
sa iba
pero sken...
hindi yan ang nangyayari
ala lng
prang ordinaryong araw lng
nsanay sa walng
handa.........
nsanay sa walang regalo
nsanay mag-isa
nsanay sa malungkot na buhay!!!!
magaling nman ako sa skul
mabait nman ako
sana.......
may mkaalala sken
pero sa tingin ko
okey lng
kasi andyan naman mga kaibigan ko
kaya masaya na rin ako
........pero
iba pa rin kapag pamilya
ang nagpapasaya syo!!!!!

new year????

2005-12-29T10:03:00.001-08:00

happy new year???
happy nga b???
cguro....
sana....
baka...
2006 na
ano kya mngyari????
ewan...
pano kya ako???
pano.pano.
graduation na!!!!
gagraduate ba???
xempre....
matalino yata to!!!
yabang....
b-day ko rin
16 na ko!!!!
hahahah
sweet......
never been touched
pero na kiss na???
nino???
secret???
tsismis>>>>
chikahunk???
hahahaha
bagong taon na nman...
tanda ko na...
mkapasa kya ako????
sa UST...UP
xempre sa UP
hahaah...janitor???
xet my ip pa????
hirap proj ko.....
wind generator...
tulong???
knino??
saan....
paano???
HAPPY nEW Yir???

sa pagtatapos

2005-12-22T04:37:00.000-08:00

kung ang kahapon ay may bukas,kamatayan naman sa buhay,ganoon din ang gabi sa umaga.katulad din ito ng bawat simula na may nakalaang pagtatapos....sa bawat pgtatapos ng gabi ay may maliwanag na umagang naghihintay,isang umaga na magiging bahagi ng ating maikli pero masayang buhay.ang bawat kahapon naman ay may nakalaang bukas,bukas na ating pinapangarap na marating anumang hirap ang maranasan sa kahapon.ang ating buhay na ipinagkaloob sa atin ng maykapal ay darating din sa kanyang hangganan..kamatayan,kamatayan na nagsisilbing pahingahan ng mga taong tumatakbo ng mabilis sa buhay.ito ang mga taong naghahanap ng tamang daan tungo sa isang magandang lugar a walang sinuman ang nakakaalam kundi ang lumikha ng lahat.

pumasok ako sa isang paaralan na hindi ko alam kung sino ang mga taong makikilala ko,mga taong magiging parte ng buhay ko,mga taong bago sa aking paningin...ang unang taon sa isang malaking paaralan ay isang pagsubok na dumating sa akin sapagkat natuto akong makibagay sa mga tao sa aking paligid.narasan kong maglaro kasama ang mga tinuturing kong bagong mga kaibigan.masaya.........nakakawala ito ng pangamba na darating sa pagtatapos ng isang araw sa eskwelahan.uuwi ako sa aming bahay na may kakaibang sigla na makikita sa aking mukha.pagkatapos kumain ng hapunan ay mag-aaral ako kasama ang aking ina,sa aking murang isipan ay natuto ako ng iba't-ibang mga bagay,mga bagay na pinapahalagahan ko hanggang ngayon.pagmulat ng aking mata sa umaga ay dali-dali akong kakain ng masaganang almusal kasama ang aking pamilya.....maliligo at mag-aayos sa ilang saglit.sasakay ako sa motor ng aking ama at dadalhin niya ako sa lugar na hinahanap-hanap ko......ang aking pangalawang tahanan.daratnan ko ang aking mga kaklase na naghahabulan,habang ang iba ay tahimik na nakapila at hinihintay ang pagdating ng aming guro.talagang napakarami kong natutunan sa aking unang taon....mabilis na natapos ang isang taon na puno ng saya.nasa ikalawang taon na ako ng pag-aaral sa aming skul...sa taon na ito naranasan ko na maging isang bahagi ng class officers..isang malaking oportunidad para ipakilala ko ang aking sarili sa iba.....para na rin dumami ang mga friends.nag-aral akong mabuti sa taong ito at nakuha ko ang unang parangal na natanggap ko sa skul na ito.katulad ng unang taon sa eskwelahan mabilis lumipas ang ikalawa....ikatlo.....ikaapat.nasa ikalimang taon na ako sa eskwelahang SMA.sa taong ito nakilala ko ang mga kaibigan na hindi ko makalilimutan hanggang sa aking libing!!!!!mga kaibigang naging sandalan ko sa mga araw na akoy malungkot.....wakadu!!!!....at dumating na rin ang huling baitang sa elememtarya....ang ikaanim at huling taon ng pagkabata....sa taong ito napagisip-isip ko kung ano ang mga bagay na gagawin at hindi ko gagawin pagtungtong ng hayskul..dito ko unang naramdaman ang lungkot ng paghihiwalay sa matagal mo ng nakasama...paghihiwalay na hindi mo alam kung saan patutungo..???patak ng luha...pagod na ako...

ang hayskul daw ang pinakamagandang bahagi ng buhay estudyante....tma sila.maganda nga ang buhay sa hayskul..masaya,magulo,masarap,mahirap,cute,malaki,mabulaklak....yan ang hayskul para sa akin.unang taon ko sa hayskul at naninibago pa sa paligid dahil ibang mga mukha na naman ang makakasama ko....tiniis ko ang sampung buwan na hindi makasama ang mga kaibigan ko.dito sa unang taon ko sa hayskul...nadama ko at natutunan kong magpahalaga sa damdamin ng iba...nasaktan,naapi,nagmahal,sumaya.....lahat ng mga ito ay natutunan ko sa isang taon ng aking buhay....ikalawang taon na ako sa hayskul.dito ay natutunan ko ang materyal na bahagi ng pagpapakasaya...gumimik,tumakas,maghanap,hanapin,magkatuwaan....kasama ko sa mga ito ang bago kong nga kaibigan,saglit kong napabayaan ang buhay sa eskwelahan...pinahalagahan ko ang sandaling saya na naidudulot sa akin ng bago kong nga kasama.....sa ikatlong taon ng aking makulay na buhay sa hayskul ay natutunan kong magpahalaga sa pag-aaral...tumutok,magkalkula,sumulat,magbasa,magsunog,maghirap.....dito ko nakita na dapat pagsikapan mabuti ang pag-aaral.lumalim ang aking pananaw sa buhay,lumawak ang mga pangarap na dati ay kakaunti lamang.masarap mag-aral kasama ang mga kaibigan na kahit sa gitna ng ulan ay hindi ka pababayaang mabasa.....ang taong ito ay mabilis na lumipas katulad ng paglagas ng isang dahon...dumating na... dumating na.....

ang ikaapat na taon ng buhay hayskul ang pinaka malungkot sa lahat....sa puntong ito ay kailangang magsakripisyo ang bawat isa upang makabangon.sampung taong pag-aaral sa paaralang aking nakagisnan na ay malapit ng humantong sa katapusan.....ang katapusan ng kinakatakot kong dumating..ayoko pa....wag.sa taong ito mararamdaman ang totoong kahulugan ng pagkakaibigan....pagseseryoso...pagsasaya..at pamamaalam.mahirap magpaalam sa mga taong naging isang napakalaking bahagi ng ating buhay,mga alaalang hindi madaling kalimutan.sa taong ito natutunan kong magpahalaga sa oras....ginamit ko ito ng wasto upang hindi ko pagsisihan ang mga desisyon ko sa huli....masarap pero mahirap dumating sa pagtatapos....iniisip ko na sa pag-akyat ko ng entablado upang tanggapin ang sampung taon kong paghihirap ay tatanggapin ko rin ang katotohanang doon na rin ang pagtatapos ng masasayang taon ng aking buhay kasama ang mga taong bumuo ng aking mundo.....iniisip ko na wag maging malungkot pagdating ng araw na ito sapagkat hindi pa dito natatapos ang lahat ng simula....sana lang ay wag akong makalimutan ng aking mga kaibigan na pinahalagahan ko ng lubos.....alam kong hindi pa panahon ng paglisan....paghihiwalay.....pagdaramdam.nalalapit na ang araw na ating pinangangambahan.sa pagtatapos ng aking kwento sa paaralan ng SMCB ay ang pagbubukas naman ng isang pintuan sa ibang lugar....sa lugar na kung saan ako muling magsisimula....sa lugar na punong-puno ng pangarap.salamat sa mga taong nagpahalaga,nagpasaya,nagpatibay,nagpalungkot,nagturo,nagmahal at naging bahagi ng isang makulay na pahina sa aking buhay................

sa bawat pagtatapos ay may panibagong simula.......

x-mas

2005-12-18T20:15:00.000-08:00

Its christmas time!!!!!maraming gifts,maraming pera,sama-sama ang pamilyaPanahon para makapagrefresh,maligo,kumain,magabasa.Pero paano na ang iba nating kababayan????May salad kaya sila sa hapagkainan,may barbecue kaya sila sa griller,may sisindihan kaya silang paputok,may pambili kaya sila ng pang noche buena???Minsan naisip mo ba na ang totoong pasko ay pasko kung saan may pagbibigayan,pagmamahalan,tawanan,damayan....Ang pasko ay panahon ng pagdating ng ating tagapagligtas,ang araw na hinihintay ng bawat pilipino sa lahat ng bahagi ng daigdig....ang araw ng kasiyahan!!!Sana sa araw na ito madama natin ang tunay na kahulugan ng pasko...........buhay!!!!

buhay!!!

2005-12-15T20:44:00.000-08:00

bakit kaya ganito ang buhay?minsan naiisip ko na unfair ang life!!!! pero madalas napaka-thankful ko sa mga nangyayari sa buhay ko.....minsan masaya minsan malungkot.pero narealize ko na ang lahat ng nangyayari sa ating buhayay kagustuhan ng maykapal......malapit na akong dumating sa dapat kong kalagyan....sana maging masaya ako doon...sana.....sana.ieenjoy ko na lang ang life para wala akong regrets sa huli!!!!!

palimos ng kulangot

2005-12-12T20:49:00.000-08:00

babala, ang iyong mababasa ay naglalaman ng mga salitang ikasusuka o ikasasama ng tiyan, piliting huwag basahin hanggat hindi ka kumakain. mula ito sa peyups.com sulat ng isang med student sa UP na nagtatago sa pangalang ronibats.

“Kuya, penge ng kulangot,” sabi niya.

Ang unang pumasok sa isip ko, hindi ko siya kapatid. Noon lang kami nagkita; nagkataong siya ang nakatabi ko sa bus pauwi. Kung akala niya, nadadala ako sa pa-“Kuya, kuya” ng mga taong hindi ko kilala, nagkakamali siya. Pangalawa, sa pagkakaalam ko, ang kulangot ay sinusungkit mula sa ilong upang ipahid sa ilalim ng mesa, idikit sa pader, iipit sa panyo, lunurin sa lababo o itapon sa basurahan. Hindi ipinapamigay ang kulangot. At pangatlo, sakaling nahihingi man ang kulangot, bakit ko naman ibibigay ang kulangot ko sa kanya? Habang nakasakay sa bus kasama ang humigit-kumulang animnapung pasahero?

“Wala akong kulangot.”

“Meron e. Kakasilip ko lang kaya! Dali! Penge na!”

Napakabastos naman nitong batang ito, sa loob-loob ko.

“Sabi nang wala e. Nasaan ba ang nanay mo?”

May halong paninindak ang tanong, nang sa gayon, maligaw na ang usapan at ako ay makasandal sa bintana upang matulog.

“Wala akong nanay. At wala rin akong tatay. Bigla na lang akong lumitaw sa mundong ibabaw.”

Gaaaaad. Kawawa naman ang batang ito; wala pang sampung taon, mukha nang takas ng psychiatry ward. Manghihingi ng kulangot, pagkatapos, sasabihing sumulpot na lang na parang kabute. Ayoko nang itanong kung ano ang pangalan niya, baka sagutin ako ng “Jesus Christ” at hindi ko kayanin.

“Boy,” hinawakan ko ang kanyang ulo at inilingon patungo sa telebisyon ng bus, “Mabuti pa, manood ka na lang. Baka sakaling matutunan mong hindi nahihingi ang kulangot at hindi mina-magic ang mga bata.”

“Hmp, madamot,” sambit niya sabay irap.

O, huwag nang patulan, pagpipigil ko sa sarili. Bata iyang aawayin mo, post-duty ka pa. Isang buong araw ka nang gising kakapaanak ng mga nanay, itulog mo na lang iyan.

Nakatitig na sa tv ang namamalimos ng kulangot. Kasalukuyang ipinapalabas ang isang tatay na nanghihingi ng donasyon para sa anak niyang may hydrocephalus: “Madalas nga, tinatanong naming mag-asawa sa Diyos, bakit kami pa? Sa dinami-dami ng tao sa mundo, bakit ang nag-iisang anak pa namin ang magkakasakit ng ganito.”

Mahirap siguro maging Diyos. Bagsakan ka na nga ng lahat ng hiling, bagsakan ka pa rin ng lahat ng sisi.

Araw-araw ko nang nakakasalamuha ang mga pasyente ng PGH. Hindi ko na sila kailangang mapanood sa telebisyon. Ikinabit ko ang baon kong earphones at pinatugtog ang radyo ng aking telepono. Kinakanta ng Hoobastank ang “I’m not a perrr-fect perrr-son….”

Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng 24 na oras, ipinikit ko ang aking mga mata.

Ginising ako ng marahang pagtapik sa aking balikat.

“Boss, saan kayo?”

Ang konduktor, naniningil ng pamasahe.

“Southmall, galing PGH, estudyante.”

Dinukot ko ang mga nakahandang barya sa aking bulsa. “Sino nga pala ang nagbayad dito?” pabulong kong tanong habang inginunguso ang katabi kong nakatulog din pala.

“Iyan? Walang bayad iyan,” mabilis niyang sagot saka abot sa akin ng tiket.

“Bakit?”

Subalit lumipat na siya sa susunod na hilera ng mga pasahero.

“E wala talaga akong bayad e!”

Aba! Gising pala ang mokong.

“Ano? Bibigyan mo na ako ng kulangot?”

Kung nagkataong may hawak siyang baril, malamang nakatutok na ito sa butas ng ilong ko. Para lang sa walang kakwenta-kwentang kulangot na gawa sa aking uhog at sa alikabok mula sa Ospital Heneral ng Pilipinas.

“Teka nga. Seryosong tanong, at kailangan ko rin ng seryosong sagot. Nag-iinit ang ulo ko sa mga pilosopo.”

“Tapos, ‘pag sinagot ko ang tanong mo, bibigyan mo na ako ng kulangot? Yehey!”

“Aanhin mo ba ang kulangot ko?”

Sa pagkakataong ito, umasa akong sisigaw siya ng “Wow! Mali!” o kaya ay “Yari ka!” at pagkatapos ay ituturo sa akin ang kamerang nakakubli sa isang maleta sa kabilang hanay ng mga upuan.

“Wala lang. Nangongolekta kasi ako ng kulangot.”

Uh-oh. Oras na para tumawag sa mental.

“E bakit hindi ka na lang mangulangot buong araw at magdamag?”

“Gusto ko kasi kulangot ng iba.”

“Ha? Aanhin mo naman ang kulangot ng iba?”

“Kinokolekta ko nga e. Ang kulit mo naman Kuya!”

At ako pa raw ang makulit!

“Bakit nga? Aanhin mo naman ang kulangot ng ibang tao?” Nakakunot na ang noo ko. Hindi na ako natutuwa.

“Wala lang.”

Weirdo. Mas gugustuhin ko pang mabiktima na lang ng isang practical joke show kaysa makipagtalo sa batang ito.

“Hindi pwedeng wala lang. Hindi pwedeng walang bakit.”

“Bakit naman hindi?”

“Ganun talaga kapag tumatanda ka na. Hindi pwedeng ‘wala lang’ dahil lahat ng bagay, may dahilan. Lahat ng pangyayari. Lahat ng hindi nangyayari. Lahat ng tuwa. Lahat ng luha. Lahat ng pagod. Lahat ng sakripisyo. Lahat ng nakakalimutan. Lahat ng nagbabago. Lahat ng nabubuhay. Lahat ng nagkakasakit. Lahat ng namamatay. Kahit kulangot ko, may dahilan kung bakit nasa ilong ko at wala sa kamay mo!

“Kapag matanda ka na, mahirap tanggapin na ang lahat ay nangyayari dahil ‘wala lang.’ Na lahat ng paghihirap mo sa araw-araw ay wala namang patutunguhan, at sa huli ay wala ring saysay. Para mo na ring inamin na ang buhay mo ay walang silbi. Naiintindihan mo ba iyon?”

Tulala ang bata.

Isa. Dalawa. Tatlo. Apat. Lima.

Anim. Pito. Walo. Siyam. Sam-….

“Ang sungit mo naman. Madamot ka na nga, masungit pa. Mabuti pa yung katabi kong babae kanina, binigyan agad ako ng kulangot. Wala nang ‘Bakit? Bakit?’”

Grrrr.

“E ‘DI SA KANYA KA HUMINGI, HUWAG SA AKIN!”

Akala ko, mapapaiyak ko ang batang walang nanay at walang tatay. Lagot kapag nagkataon.

Pero hindi siya umiyak. Bagkus, siya ay tumayo, nag-ayos ng nagusot na damit, humarap sa akin, tinitigan ako sa mata at nagsabing, “Alam mo, yung babaeng nagbigay sa akin ng kulangot, mas masaya siya kaysa sa iyo.”

Tinawag niya ang konduktor. Pinahinto ang bus at dali-daling bumaba.

Si Kuya?

Tulala.

Isa. Dalawa. Tatlo.

Apat. Lima. Anim.

Pito. Walo. Siyam.

Sampu.